مهدی برزگر
در سرتاسر جهان، دولت ها به ارزيابي مجدد نقش خود در ارائه خدمات سلامت و خصوصا در ارائه مراقبت بيمارستاني پرداخته اند. اين كار در پاسخ به مشكلاتي صورت گرفته است كه غالبا در بخش ارائه خدمات دولتي مشاهده مي شود: ناكارايي، نارضايتي مصرف كنندگان، فرار مغزها(كاركنان مجرب)، نارسايي در پوشش دادن گروههاي فقير و ضايعات بالا. چنين مشكلاتي، غالبا به ماهيت بيمارستان هاي دولتي نسبت داده مي شود كه عموما خصوصياتي مانند موارد ذيل در آنها به چشم مي خورد: نبود انگيزه ها و پاداش هايي براي عملكرد خوب، عدم مجازات و تنبيه براي عملكرد بد و نبود ابزارهايي در اختيار بيمارستان ها براي تغيير رفتارشان. چنين مشكلاتي، محيط سازماني به وجود مي آورد كه بيمارستان ها در آن، نه دليل و نه ابزار لازم براي ارتقاي عملكرد شان را در اختيار ندارند.
سند چشمانداز بيست سالهي جمهوري اسلامي ايران در افق 1404 هجري شمسي؛ جامعهي ايراني را با ویژگیهایی توصیف کرده است از جمله : برخوردار از سلامت، رفاه، امنيت غذايي، تأمين اجتماعي، فرصتهاي برابر، توزيع مناسب درآمد، نهاد مستحکم خانواده به دور از فقر، تبعيض و بهرهمند از محيط زيست مطلوب. لذا ضروري است جهت محقق شدن اهداف مذكور و تغيير در نحوه سازماندهي و ارائه مداخلات موجود، پژوهشهاي كاربردي در زمينه هاي مختلف سلامت جهت شناخت نواقص و نیازها، بررسیهای دقیق راهكارها، تخصيص مناسب منابع و كارايي صورت گيرد تا با عملي ساختن آنها بتوانيم گامي مؤثر در ارتقاي سلامت و رفاه جامعه برداريم. براي درك عملكرد ضعيف بيمارستانهاي دولتي و نحوه مواجهه اصلاحات سازماني با آنها، بايد اين سئوال را از خود بپرسيم كه چه عواملي، رفتار و عملكرد بيمارستانها را دركل، تعيين مي كنند؟ بيمارستان ها براي اينكه بتوانند رفتار و عملكردشان را تغيير دهند، هم نياز به انگيزه و پاداش(دليل) و هم ابزارهايي براي ايجاد تغيير دارند. هريك از اينها شرطي لازم اما نه كافي براي تحريك تغيير موفقيت آميز رفتار در سازمان ها محسوب مي شود. شناسايي مشكلات و توجه علمي به اين مسائل، سازوكارها و سياست هاي دولت و ارائه دهندگان خدمات را با هدف اصلاح سيستم و حتي تغيير قوانين حاكم امكان پذير مي سازد. اين اعتلا جز از طريق توسعه رويكرد تحقيقاتي و حمايت از پژوهشگران و دانش آموختگان اين علم ميسر نمي باشد.










دكتر سپهری
دكتر طبيبي